شاهرود علما

رهبر معظم انقلاب

مراسم عزاداری شب تاسوعای حسینی با حضور رهبر معظم انقلاب اسلامی در حسینیه امام خمینی(ره) برگزار شد.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی آیت الله سید مختار شاهرود علما، به نقل از پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری، در این مراسم که جمعی از مسئولان و هزاران نفر از مردم عزادار حضور داشتند، حجت‌الاسلام والمسلمین رفیعی در سخنانی با تبیین راه‌های ثبات قدم در دین، گفت: ثبات قدم به معنای ایستادگی بر موضع حق است و این مهم با خواندن دعا و نماز شب، مطالعه تاریخ ایستادگی انبیاء و اهل حق و همچنین با یاری رساندن به مردم حاصل می‌شود.

آقای رفیعی، حضرت قمر بنی هاشم(ع) را الگوی ثبات قدم و استواری در دین خواند و افزود: ویژگی منحصربفرد حضرت عباس علیه‌السلام، مورد مدح ائمه قرار داشتن، شاگردی در مکتب چهار امام معصوم و علمداری سپاه حضرت اباعبدالله الحسین (ع) است.

همچنین در این مراسم آقایان انسانی و کریمی به نوحه‌سرایی بر مصائب حضرت اباعبدالله الحسین و حضرت ابالفضل العباس علیهما السلام پرداختند.

منبع: خبرگزاری حوزه

انتهای پیام/

ادامه مطلب

زیارت

یکی از اعمالی که انسان در زیارت انجام می‌دهد، تلاوت قرآن است. انسان با تلاوت قرآن و تفکر در آیات، معارف و عقاید دینی و ایمان خویش را افزایش می‌دهد؛ از این رو، یکی از راه‌های تقویت ایمان و باورهای دینی، انس با قرآن بیان شده است.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی آیت الله سید مختار شاهرود علما، معاونت فرهنگی و تبلیغی دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، در کتاب «ره توشه راهیان نور» ویژه محرم الحرام ۱۴۴۰، به ارائه مقالات در موضوعات گوناگون پرداخته که در شماره های گوناگون تقدیم حضور علاقه مندان می گردد.

نقش زیارت در تقویت باورهای دینی
اشاره

انسان به فطرت خویش، دوستدار محبت است. از این رو، به افراد خاصی علاقه‌مند می‌شود و به آن‌ها عشق می‌ورزد. زیارت، بهترین نمونۀ بزرگ‌داشت و ارادت به آستان بزرگان دین است؛ زیرا بار سفر بستن و سختی‌های سفر را تحمل کردن، نشان می‌دهد که عشق و محبت خالصانه، وجود زائر را فرا گرفته و او را مشتاق زیارت انسانی کامل کرده است. خود زیارت، یک مکتب است؛ مکتبی دارای متعالی‌ترین اندیشه‌ها و اصول عملی که اگر با آداب و شرایط آن انجام شود، مى‌تواند یکی از زیباترین حرکت‌های معنوی را ترسیم کند. بی‌شک زیارت امامان: کارکردهای گوناگون تربیتی، سیاسی، اجتماعی و دینی دارد. این نوشتار مى‌کوشد به یکی از کارکردهای زیارت که تقویت باورهای دینی است، بپردازد.

جایگاه زیارت در اسلام

زیارت در اسلام به‌ویژه در فرهنگ غنی تشیع، از جایگاه والایی برخوردار است. اولیای الهی و ائمۀ معصوم: پیروان خود را به زیارت دعوت کرده‌اند و به «زائر» وعدۀ پاداش فراوان داده‌اند. در اهمیت زیارت همین بس که در کتاب‌های شریف کافی و تهذیب الاحکام که از کتب اربعه به شمار مى‌روند، فصلی جداگانه به همین موضوع اختصاص داده شده است.[۱]

فلسفۀ زیارت

زیارت، نشانۀ احترام به مقام والا و ارزشمند خاندان پیامبر، پیروی از راه و ادامه دادن هدف‌هایشان، وفاداری به ولایت ایشان، زنده نگهداشتن نام و یاد و خاطره و فرهنگ و تعالیم آنان است. امام رضا۷ فرمود:

إنَّ لِکُلّ امامٍ عهداً فی عُنُقٍ اَوْلیائِه و شیعَتِه و اِنَّ مِنْ تَمامِ الوَفاءِ بِالعَهدِ وَ حُسن الاَداءِ زِیاره قُبورِ هِم فَمَن زارَهُم رَغْبَه فِی زِیارَتِهم وَ تَصْدیقاً بِما رَغِبُوا فیه کان اَئِمَّتُهم شُفَعائَهُم یَومَ القیامَه[۲]؛ هر امامی بر دوستان و شیعیانش عهدی دارد؛ و زیارت قبورشان، از مصادیق وفای به عهد و حسن ادای وظیفه به شمار می‌رود. بنابراین، کسی که از روی رغبت و میل به زیارت ایشان برود، ایشان در روز قیامت، شفیع او خواهند بود.

 اگر مردم در دورۀ زندگی پیامبر‌۹، برای طلب رحمت و مغفرت الهی به محضر ایشان می‌آمدند، پس از رحلت نیز این ارتباط ادامه دارد، چنان‌که در زیارت ایشان ‌می‌خوانیم: «وَ اِذ لَمْ اُلْحِقْکَ حَیّاً فَقَد قَصَدْتُک بَعد مَوتِک عَالماً اَنَّ حُرْمَتَکَ مَیْتاً کَحُرْمَتِکَ حَیّاً فَکُنْ لی بِذلک عِندَ اللهِ شاهِداً[۳]؛ اگر در زمان حیات شما موفق به دیدار شما نشدم، اکنون قصد زیارت شما کرده‌ام و اعتقاد دارم که احترام نهادن به شما پس از مرگ، مانند زمان حیات‌تان است؛ پس نزد خدا بر احوال من شاهد باش». به دیگر سخن، فلسفۀ اصلی زیارت، عمل به این آیۀ است: gقُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْرًا إِلاّ الْمَوَدّه فِی الْقُرْبیf؛ «بگو من از شما پاداشی جز دوستی خویشاوندان خود نمى‌خواهم».[۴]

کارکرد زیارت در تقویت باورهای دینی

زیارت اولیای الهی به دلیل برخورداری از دو بعد شناختی و عاطفی، مى‌تواند نقش بسزایی در تعمیق باورهای مذهبی داشته باشد.

بعد شناختی زیارت

کارکرد زیارت در بعد شناختی، معرفت‌افزایی ناشی از مطالعۀ زیارت‌نامه‌ها است. زیارت‌نامه‌ها حاوی گنجینۀ گران‌سنگی از مسائل اعتقادی و باورهای دینی است که زائر با خواندن آن‌ها، با انبوهی از معارف دینی مواجه می‌شود که در تعمیق اعتقادات او بسیار مؤثر است. می‌توان به مواردی از این معارف اشاره کرد:

الف) خداشناسی

یکی از مهم‌ترین و فراگیرترین اصول دینی، اصل توحید است که همۀ اصول و معارف دیگر بر آن بنا شده و بدون آن، همۀ آموزه‌های دینی، معنا و مفهوم واقعی خود را از دست خواهند داد. زائر با خواندن زیارت‌نامه که صفات الهی در آن ذکر شده، با خالق هستی بیشتر ارتباط برقرار مى‌کند. در این خصوص مى‌توان به مواردی اشاره کرد:

۱٫ حمد و ثنای خداوند

تسبیح‌گویی، ثناگویی و حمدگویی خداوند متعال، به گستردگی در زیارت‌نامه‌ها به کار رفته است. مانند زیارت امام حسین۷ که در آن مى‌خوانیم: «اللَّهُمَّ أَنْتَ السَّلَامُ، وَ مِنْکَ السَّلَامُ، وَ إِلَیْکَ یَعُودُ السَّلَامُ[۵]؛ خدایا سلام نام تو است و سلامت خلق از جانب تو و براى تو؛ و به کلى هر سلامتى و پاکى از نقص، بازگشتش به تو است».

۲٫ سجده برای خدا

سجده، اوج تضرّع انسان در برابر خداوند است و نهایت خضوع و خشوع و بندگی را به همراه دارد. در بعضی از زیارات، سجدۀ شکر به درگاه الهی به هنگام زیارت، وارد شده است؛ همچنین اذکاری که در سجده گفته مى‌شود، با توحید هماهنگ و بسیار در خور توجه است. در زیارت‌نامۀ امیرالمؤمنین۷پس از خواندن نماز، سفارش شده سجدۀ شکر به جای آورده شود با این ذکر: «اللَّهُمَّ إِلَیْکَ تَوَجَّهْتُ وَ بِکَ اعْتَصَمْتُ وَ عَلَیْکَ تَوَکَّلْتُ اللَّهُمَّ أَنْتَ ثِقَتِی وَ رَجَائِی فَاکْفِنِی مَا أَهَمَّنِی وَ مَا لَا یُهِمُّنِی[۶]؛ پروردگارا! به سوی تو روی آوردم و به تو پیوستم و بر تو تکیه و اعتماد کردم. پروردگارا! تو پناه و امید منی؛ پس کفایت کن آنچه مرا اندوهگین ساخته و آنچه اندوهگین نساخته است».

۳٫ اذکار خاص با تعداد معیّن

 در بسیاری از زیارت‌نامه‌ها قبل و یا هنگام زیارت، دستور گفتن تکبیر، حمد، تسبیح و تهلیل (لااله الاّ الله) با تعدادی خاص، مشاهده مى‌شود که به صراحت بر توحید دلالت دارند؛ مانند سی تکبیر قبل از زیارت امیرالمؤمنین۷[۷]؛ صد تکبیر قبل از زیارت امیرالمؤمنین۷ در شب ۲۷ رجب[۸]؛ هفت تکبیر در چهار مرحله، در زیارت امام حسین۷[۹]؛ صد تکبیر قبل از خواندن زیارت‌نامۀ جامعۀ کبیره.[۱۰]

گفتن تعداد معینی از تکبیر، حمد، تهلیل و تسبیح در زیارات، دو اثر مهم معرفتی دارد: اولاً انسان را در حال زیارت از غفلت از خدا بازمى‌دارد؛ ثانیاً از غلو بازمى‌دارد. استاد جوادی آملی مى‌گوید: «شروع زیارت جامعۀ کبیره با صد تکبیر و بسم الله گفتن در آغاز آن، مانع غلو دربارۀ ائمۀ اطهار است».[۱۱]

۴٫ شهادت به وحدانیت خداوند

در زیارت‌نامه‌های اهل‌بیت: شهادت به وحدانیت خداوند متعال نیز وجود دارد که در واقع می‌توان آن را توحید ناب دانست. اهمیت و ضرورت شهادت به وحدانیت خداوند در زیارات، برای رهایی از خطر غلوّ دربارۀ اهل‌بیت: و قائل شدن شأنی خداگونه برای آنان است.[۱۲]

ب) تلاوت قرآن

یکی از اعمالی که انسان در زیارت انجام می‌دهد، تلاوت قرآن است. انسان با تلاوت قرآن و تفکر در آیات، معارف و عقاید دینی و ایمان خویش را افزایش می‌دهد؛ از این رو، یکی از راه‌های تقویت ایمان و باورهای دینی، انس با قرآن بیان شده است: g

یکی از راه‌های معرفت امام، زیارت اولیای الهی است. انسان زائر، هرچند شناختی اجمالی از آن ذوات مقدسه و انوار الهی و آسمانی داشته باشد، نوعاً با انجام مراسم زیارت و ورود در آن روضه‌های مبارک، شناخت تازه‌ای پیدا مى‌کند؛ خصوصاً اگر زیارت‌نامه‌های مخصوص و مأثور را قرائت کند، جایگاه اصلی و مقام رفیع و شایسته و شأن والای آنان را درخواهد یافت. خوشبختانه بیشترین حجم زیارت‌نامه‌ها را مفاهیم ناظر به معصومین: تشکیل می‌دهد. در این باره مى‌توان به زیارت جامعۀ امام هادی۷ که در واقع یک منشور امام‌شناسی است، اشاره کرد. با خواندن زیارت‌نامه‌ها، زائر به جایگاه رفیع معصومین: پی برده و درک دقیق‌تری از آنان پیدباشید». حتی اگر معنای بعضی از آیات برای شما روشن نشد، نگویید خواندن بدون ادراک چه اثری دارد، چون قرآن کلام آدمی نیست که اگر کسی معنایش را نداند، خواندنش بی‌ثمر باشد. بلکه قرآن، نور الهی است و خواندن آن عبادت است؛ هرچند معنای آن هم درک نشود. قرآن حبل (ریسمان) الهی است که اُنس با آن و تدبر در آن و ایمان و عمل به آن، انسان را بالا می‌برد و به مقام صالحین ملحق می‌سازد؛ تحت ولایت الله قرار می‌دهد. اگر انسان مشمول ولایت‌الله بود، امورش را خدا اداره می‌کند و در آن مقام، دیگر راهی برای وسوسه و رخنۀ اهریمن نیست.[۱۵]

انس و تلاوت قرآن، چون انسان را زیر پوشش ولایت الهی می‌برد، وسوسه‌های تبلیغات سوء بر باورهای دینی او اثر نمی‌گذارد؛ به خصوص اگر قرآن در فصل شکوفای عمر، یعنی سن جوانی و نوجوانی خوانده شود. از این رو، در روایات آمده است: «کسی که در سن جوانی قرآن بخواند، قرآن با خون و گوشت او (خمیرمایۀ وجودی او) آمیخته می‌شود».[۱۶]

بی‌تردید کسی که معارف قرآن با خمیرۀ وجودی او آمیخته شده باشد، تندباد شبهات و به تعبیر مقام معظم رهبری «شبیخون فرهنگی» نمی‌تواند در باورهای دینی او خلل ایجاد کند.

ج) امام‌شناسی

انسان بدون اسوه و مقتدا، توانایی سیر به سوی کمال را ندارد. کسی که در مراحلی از زندگی خویش، فاقد الگو باشد، دچار حیرت و سرگشتگی مى‌شود؛ زیرا نمى‌داند در کدام جهت برود، با کدام سرعت حرکت کند، چگونه با موانع راه برخورد کند و چه روشی را در حرکت و در رویارویی با مسائل و مشکلات پیش گیرد. چنین شخصی در تاریکی‌های نادانی و گمراهی فرو مى‌افتد، همچنان‌که در مورد بنی‌اسرائیل اتفاق افتاد، آن هنگام که از اطاعت هارون۷ سر باز زدند و سامری را فرمان برده، گوساله را پرستیدند. از این رو، امام کاظم۷ در تفسیر آیۀ: gوَمَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوَاهُ بِغَیْرِ هُدًى مِّنَ اللَّـهِf[17]؛ «کیست گمراه‌تر از آن کسی که راه هدایت خدا را رها کرده و از هوای نفس خود پیروی می‌کند؟» فرمود: «مَنِ اتَّخَذَ دِینَهُ رَأْیَهُ بِغَیْرِ إِمَامٍ مِنْ أَئِمَّهِ الْهُدَى‏[۱۸]؛ معنی آیه این است که گمراه‌تر از همه، کسی است که بدون امامی از ائمۀ راهنما، به دین خود بر اساس رأی و نظر خویش، عمل کند». حافظ مى‌گوید:

قطع این مرحله بی همرهی خضر مکن

ظلمات است بترس از خطر گمراهی

یکی از راه‌های معرفت امام، زیارت اولیای الهی است. انسان زائر، هرچند شناختی اجمالی از آن ذوات مقدسه و انوار الهی و آسمانی داشته باشد، نوعاً با انجام مراسم زیارت و ورود در آن روضه‌های مبارک، شناخت تازه‌ای پیدا مى‌کند؛ خصوصاً اگر زیارت‌نامه‌های مخصوص و مأثور را قرائت کند، جایگاه اصلی و مقام رفیع و شایسته و شأن والای آنان را درخواهد یافت. خوشبختانه بیشترین حجم زیارت‌نامه‌ها را مفاهیم ناظر به معصومین: تشکیل می‌دهد. در این باره مى‌توان به زیارت جامعۀ امام هادی۷ که در واقع یک منشور امام‌شناسی است، اشاره کرد. با خواندن زیارت‌نامه‌ها، زائر به جایگاه رفیع معصومین: پی برده و درک دقیق‌تری از آنان پیدا می‌کند. از سوی دیگر، الگوگیری از صفات معصومین: یکی از مسائل موجود در زیارت‌نامه‌هاست. زیارت، خود را به محک زدن و خویش را با الگو و مدل سنجیدن است؛ چراکه ائمه و اولیای خدا، ملاک و معیارند. ایستادن در برابر آینه‌های فضیلت‌نما، خودبه‌خود رذیلت‌ها را مى‌نمایاند و قرار گرفتن در مقابل آینه‌های کمال، نقص‌ها را نشان مى‌دهد.

د) محبت به اهل‌بیت

یکی از راه‌های تقویت باورهای دینی، راه محبت و عشق است. بزرگان به دلیل نقش مهم محبت در تقویت باورهای دینی و مذهبی، همواره بر عنصر محبت اهل‌بیت: اصرار دارند و به زیارت اهل‌بیت: سفارش مى‌کنند؛ زیرا زیارت، اظهار عشق به معشوق است و این عشق‌ورزی از ویژگی‌های شیعیان است. شهید مطهری می‌گوید: «از بزرگ‌ترین امتیازات شیعه بر سایر مذاهب، این است که پایه و زیربناى اصلى آن، محبت است. از زمان شخص نبى اکرم۹ که این مذهب پایه‌گذارى شده است، زمزمۀ محبت و دوستى بوده است…؛ از این رو، تشیع مذهب عشق و شیفتگى است».[۱۹]

بنابراین، عشق و محبت، نقش بسیار مهمّی در تقویت ایمان و باورهای دینی و مذهبی دارد؛ و هر اندازه عشق و محبت همراه با شناخت و معرفت انسان به باورهای دینی و مذهبی، بیشتر باشد، باور دینی او قوی‌تر خواهد بود. از این رو، امام صادق۷ فرمود: «وَ هَلِ‏ الدِّینُ‏ إِلَّا الْحُب[۲۰]؛ آیا دین، غیر از محبت است».

بی‌تردید یکی از علل مهم زیارت اهل‌بیت: محبت به آنان است؛ محبتی که با گوشت و پوست شیعیان درآمیخته است و ایشان برای اظهار این محبت، فرسنگ‌ها راه را طی می‌کنند تا به زیارت معشوق خود برسند که نمونه‌ای از آن را در زیارت پرشکوه اربعین حسینی می‌بینیم.

روزی حارث هَمدانی به حضور امیرمؤمنان۷ آمد. امام از علت آمدن او جویا شد. او گفت: علاقۀ به شما مرا به این‌جا کشانیده است. حضرت فرمود: ای حارث! تو مرا دوست داری؟ گفت: بلی، والله یا امیرالمؤمنین! حضرت فرمود: بدان که هیچ بنده‌ای از دوستان ما نمی‌میرد، مگر این‌که در هنگام مردن، مرا آن گونه که دوست دارد، می‌بیند. چون ببینی مرا که دشمنان خود را از حوض کوثر دور می‌کنم، خوشحال خواهی شد و چون ببینی که بر صراط‌می‌گذرم و عَلَم محمد۹ به دست من است و پیش حضرت رسول۹‌ می‌روم، چنان مرا خواهی دید که مشعوف و مسرور‌ می‌شوی».[۲۱]

ﻫ) جریان‌شناسی

در اسلام، دو موضوع اعتقادی وجود دارد که از اهمیت والایی برخوردارند: «دوستی با دوستان خدا» و «دشمنی با دشمنان خدا». معمولاً در اصطلاح دینی به این دو، «تولّی» و «تبرّی» گفته می‌شود که هر دو واژه برگرفته از قرآن کریم است. این دستور به قدرى مهم است که در آیات قرآن به عنوان نشانۀ ایمان[۲۲] و در روایات اسلامى به عنوان «اَوْثَقُ عُرَى الاَیمانِ»[۲۳] (محکم‌ترین دستگیرۀ ایمان) معرّفى شده است. یکی از مصادیق تولّی که به‌خوبی عشق به اهل‌بیت: را نشان می‌دهد، زیارت مضجع آن حضرات است. از سوی دیگر، یکی از فرازهای مهم بعضی از زیارات مانند زیارت عاشورا، تولی و تبری است؛ در این زیارت مى‌خوانیم: «إِنِّی سِلْمٌ لِمَنْ سَالَمَکُمْ، وَ حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَکُمْ، وَ وَلِیٌّ لِمَنْ وَالاکُمْ، وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عَادَاکُمْ».[۲۴] این تولی و تبری در قالب لعن و سلام، رخ نموده و خط مشی واقعی یک مسلمان ناب را در وجود او پایه‌گذاری می‌کند و او را در مسیر اسلام ناب قرار می‌دهد. پیام این فرازهای زیارت عاشورا این است که زائر باید در زندگی، موضع داشته باشد و صف خود را از دشمنان اسلام جدا سازد.

و) عرضۀ عقاید

از آن‌جا که ممکن است به هنگام یادگیری مسائل اعتقادی و یا در خلال معاشرت‌های اجتماعی، انحرافی در مجموعۀ عقاید فرد ایجاد شود، ضروری است که گاهی به شخص اسلام‌شناس و مورد اعتمادی مراجعه کند که در عقاید دینی او انحرافی وجود ندارد؛ و آن‌گاه اعتقادات خود را در حضور وی طرح کند تا از صحیح بودن آن‌ها و درست بودن دین خویش مطمئن شود و تا پایان عمر بر همان اعتقاد، ثابت‌قدم بماند.

حضرت عبدالعظیم حسنی می‌گوید:

خدمت امام هادی۷ رسیدم، گفتم: یا ابن رسول اللَّه! مى‌خواهم دین خود را بر شما عرضه بدارم، اگر مورد پسند شما هست، بر آن ثابت باشم تا در محضر خداوند حاضر شوم. امام۷ فرمود: عقاید خود را اظهار کن! پس گفتم:من اعتقاد دارم که خداوند یکى است و شریکى ندارد … و عقیده دارم معراج حق است؛ سؤال قبر، بهشت، جهنم، پل صراط و میزان اعمال، حق است؛ قیامت خواهد آمد و شکى در آن نیست و مردم همه از گورها مبعوث مى‌شوند؛ من عقیده دارم واجبات بعد از ولایت، عبارتند از نماز، زکاه، روزه، حج، جهاد، و امر به معروف و نهى از منکر. امام هادى۷ فرمود: به خداوند سوگند، این دینى است که خداوند قبول مى‏کند؛ بر آن ثابت باش که خداوند در این گفتار تو را ثابت بدارد و در دنیا و آخرت بر همین طریق باشى.[۲۵]

مرحوم آیت‌الله مرتضی حائری یزدی نقل مى‌کنند: روزی خدمت پدر همسرم (آیت‌الله العظمی حجت) در اواخر عمرشان رسیدم، دیدم ایشان نشسته‌اند و اصول الدین را با خود واگویه مى‌کنند. به ایشان گفتم حاج آقا شما مرجع و عالم هستید؛ چرا این مطلب را بیان مى‌کنید؟ ایشان فرمودند که شما لحظه‌های مرگ و سکرات و سختی‌های مرگ را نمى‌دانی. مى‌ترسم که اعتقاداتم یادم برود و نتوانم بیان کنم؛ برای همین آن را تکرار مى‌کنم.[۲۶] این مهم در بعضی از زیارات مانند زیارت آل‌یاسین با تعلیم عقاید حق از زبان حضرت ولی‏عصر۴ جلوه‎گر شده است.

ز) ثبات قدم

 حضور جمعی شیعیان در مزارهای شریف معصومین: و مشاهدۀ یکدیگر، می‌تواند مصداقی از این آیه شریفه باشد که می‌فرماید: gیا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَf[27]؛ «ای کسانی که ایمان آورده‌اید! استقامت کنید و در برابر دشمنان، پایدار باشید و از مرزهای خود، مراقبت کنید و از خدا بپرهیزید، باشد که رستگار شوید». وجود هم‏کیشانی که عقاید یکسانی دارند، از لحاظ روان‏شناختی، به زائر قوت قلب می‌دهد تا در عقیدۀ خود ثابت‌قدم بماند و احساس تنهایی نکند.

ح) یاد مرگ

یکى از اموری که انسان را از گناه دور مى‌کند و در ارتقای باورها بسیار مؤثر است، تفکر در مرگ و قیامت است. از نظر روایات، یاد مرگ، دل را از تعلق به شهوات جدا مى‏سازد و انسان را از گناه و فکر گناه، بازمى‏دارد.[۲۸] در زیارت مشاهد مشرف، یاد مرگ و قیامت و دوری از دنیا وجود دارد. امروزه به علت پیشرفت‌های عصر مدرن، حمل‌ونقل بسیار آسان‌تر شده است، اما در گذشته، شخص زائر از تمامی آشنایان حلالیت می‌طلبید، چون اصلاً معلوم و مشخص نبود که وی به سلامت به وطن خود بازگردد. در نتیجه، زیارت، نمونه‌ای از دل کندن از دنیا و مظاهر آن بوده است.

ط) نماز

یکی از عباداتی که بر انجام آن در زیارتگاه‌ها تأکید شده، نماز است. نتیجۀ این امر، تقویت اعتقادات است. البته نقش نماز در تربیت اعتقادی، به تصحیح اعتقادات منحصر نمی‌شود؛ بلکه نماز علاوه بر تقویت اعتقادات، در عمق‌افزایی به تصدیق قلبی و ایمان انسان نیز نقشی کلیدی ایفا می‌کند. عبادات به طور کلی و نماز به طور خاص، علم را به باور تبدیل می‌کند و انسان را به یقین می‌رساند؛ آیات ۹۸ و ۹۹ سورۀ حجر، به همین موضوع اشاره دارند. در این آیات تصریح شده که تسبیح، سجده و عبادت خداوند، یقین و باور دینی را به دنبال می‌آورد: gفَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ وَکُن مِّنَ السَّاجِدِینَ * وَاعْبُدْ رَبَّکَ حَتَّىٰ یَأْتِیَکَ الْیَقِینُf[29]؛ «پس با ستایش پروردگارت تسبیح گوى و از سجده‌کنندگان باش؛ و پروردگارت را پرستش کن تا مرگ تو فرا رسد». در زیارت‌نامه‌های امامان معصوم: می‌خوانیم که آن‌ها به دلیل عبادت خدا به چنین مقامی نائل شده‌اند؛ چنان‌که در زیارت امین‌الله آمده است: «وَعَبَدْتَ اللَّهَ مُخْلِصاً حَتّى اَتاکَ الْیَقینُ[۳۰]؛ خدا را مخلصانه عبادت کردی تا آن‌جا که به یقین رسیدی».

حجت‌الاسلام والمسلمین محمد سبحانی‌نیا

* عضو هیئت علمی دانشگاه کاشان.

[۱]. شیخ طوسى، تهذیب الأحکام، ج۶، ص۲؛ شیخ کلینى، کافی، ج۴، ص۵۴۸٫

[۲]. شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۵۷۷٫

[۳]. محمدباقر مجلسی، بحار الانوار، ج۹۷، ص۱۶۲٫

[۴]. شوری، آیۀ ۲۳٫

[۵]. ابن‌مشهدى، المزار، ص۲۲۶٫

[۶]. شیخ مفید، المزار، ص۸۳٫

[۷]. ابن‌مشهدى، المزار، ص۲۰۵٫

[۸]. شهید اول، ‏المزار، ص۹۹ـ۱۰۰٫

[۹]. ابن‌قولویه، کامل الزیارات، ص۱۹۴٫

[۱۰]. شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۶۰۹٫

[۱۱]. عبدالله جوادی آملی، ادب فنای مقربان، ج۳، ص۱۲۸٫

[۱۲]. همان، ص۱۲۹٫

[۱۳]. انفال، آیۀ ۲؛ ر.ک: تفسیر نمونه، ج‏۷، ص۸۶٫

[۱۴]. مزمل، آیۀ ۲۰٫

[۱۵]. عبدالله جوادی آملی، قرآن در قرآن، تفسیر موضوعی ۱، ص۲۳۷ـ۲۴۰٫

[۱۶]. شیخ کلینی، کافی، ج‏۲، ص۶۰۳٫

[۱۷]. قصص، آیۀ۵۰٫

[۱۸]. محمدباقر مجلسی، بحار الانوار، ج۲۳، ص۷۸٫

[۱۹]. مرتضی مطهرى، مجموعه آثار، ج‏۱۶، ص۲۴۱٫

[۲۰]. محمدباقر مجلسی، بحار الأنوار، ج‏۲۷، ص۹۶٫

[۲۱]. شیخ طوسی، امالی، ج۱، ص۴۸٫

[۲۲]. مجادله، آیۀ ۲۲٫

[۲۳]. ابن‌شعبۀ حرانی، تحف العقول، ص۳۶۲٫

[۲۴]. ابن‌قولویه، کامل الزیارات، ص۱۷۹٫

[۲۵]. شیخ صدوق، ‏التوحید، ص۸۱٫

[۲۶]. خبرگزاری مهر، ۳۰ دی ۱۳۹۲.

[۲۷]. آل‌عمران، آیۀ ۲۰۰٫

[۲۸]. نهج البلاغه، خطبۀ ۹۹.

[۲۹].حجرات، آیات ۸۸ـ۸۹٫

[۳۰]. شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، زیارت امین الله.

منبع: خبرگزاری حوزه

انتهای پیام/

ادامه مطلب

رهبر معظم انقلاب

مراسم سوگواری و عزاداری حسینی (ع) در شب هشتم محرم با حضور رهبر معظم انقلاب اسلامی در حسینیه امام خمینی(ره) برگزار شد.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی آیت الله سید مختار شاهرود علما، به نقل از پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری، در این مراسم که هزاران نفر از اقشار مختلف مردم و جمعی از مسئولان حضور داشتند، حجت‌الاسلام والمسلمین رفیعی با تبیین آثار دوستی و محبت اهل بیت علیهم‌السلام، گفت: محبت اهل بیت علیهم‌السلام باید برای خدا، بدون منت و همراه با عمل باشد.

سخنران مراسم، ترجیح دادن دستورات اهل بیت علیهم‌السلام بر همه امور را شرط دیگر محبت راستین خواند و افزود: اگر چنین محبتی در زندگی ایجاد شد، مراتب عالی محبت به اهل بیت علیهم‌السلام محقق شده است.

همچنین آقایان عابدی و سازور در این مراسم به ذکر مصیبت حضرت امام حسین علیه‌السلام پرداختند.

انتهای پیام/

ادامه مطلب





style=”display:block !important;”>

اشراف آیت الله سید مختار میرعظیمی


ادامه مطلب

حضرت آیت الله مکارم شیرازی

حضرت آیت الله مکارم شیرازی گفتند: کتاب هایی ک جنبه ترجمه دارند و در دانشگاه ها تدریس می شوند را با دقت بررسی کنید و فرهنگ غربی و سکولار که در آن ها گنجانده شده است را حذف نمایید.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی آیت الله سید مختار شاهرود علما، حضرت  آیت الله مکارم شیرازی دوشنبه شب در دیدار با حجت الاسلام مصطفی رستمی رئیس نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها، اظهار داشتند: دانشگاه از غرب آمده و بنیان گذاران آن در کشور ما قصدشان این بود که بتوانند حوزه علمی را از حوزه های دینی جدا کنند و کسانی را پرورش دهند که اعتقادات دینی چندانی نداشته باشند.

ایشان بیان داشتند: در عین حال نمی شود منکر وجود دانشگاه در کشور شد؛ چرا که علم از ضروریات است و هرگز نمی توان دانشگاه را حذف کرد؛ اما باید مشکلاتش را اصلاح نمود.

این مرجع تقلید افزودند: غربی ها سعی کردند فرهنگ خود را در دروس دانشگاهی جاسازی و آن را به ما منتقل کنند؛ مخصوصا در کتاب هایی که جنبه ترجمه دارد این به وضوح دیده می شود.

استاد خارج فقه حوزه علمیه قم تصریح کردند: باید کتاب هایی ک جنبه ترجمه دارند را با دقت بررسی کنید و فرهنگ غربی و سکولار که در آن ها گنجانده شده است را حذف کنید.

ارتباط بیشتر دو نهاد حوزه و دانشگاه با یکدیگر

حضرت آیت الله مکارم شیرازی خاطرنشان کردند: آینده کشور به دست کسانی است که از دانشگاه و حوزه بیرون می آیند و اگر این ها هماهنگی بینشان نباشد و اتحاد نداشته باشند؛ وقتی در تشکیلات وارد شوند، دوگانگی ایجاد می شود؛ لذا باید  این دو نهاد ارتباط بیشتر با هم برقرار کنند.

معظم له گفتند: برای این که مطمئن باشید دانشگاه در مسیر اسلامی بودن  حرکت می کند؛‌توجه به  استاد، کتاب درسی و برنامه  سیار لازم و ضروری است.

متاسفانه دولت روی فضای مجازی حساسیت چندانی ندارد

این مرجع تقلید افزودند: خارجی ها روی هردو نهاد دانشگاه و حوزه حساس و فعال اند و از طرق مختلف، چون فضای مجازی سعی بر جدا سازی این دو از هم دارند؛ لذا باید روی این ها حساس باشید؛ با وجود فضای مجازی این کار کمی مشکل شده است و متاسفانه دولت روی فضای مجازی حساسیت چندانی ندارد.

منبع: خبرگزاری حوزه

انتهای پیام/

ادامه مطلب

حضرت آیت الله نوری همدانی

حضرت آیت الله نوری همدانی گفتند: حوزه و دانشگاه را دشمن می خواهد از هم جدا کند؛ لذا باید ارتباط این دو نهاد با هم بیشتر شود.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی آیت الله سید مختار شاهرود علما، حضرت آیت الله نوری همدانی عصر امروز در دیدار با حجت الاسلام مصطفی رستمی رئیس نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها، اظهار داشتند: کار شما در این نهاد کارمهم و مقدسی است.  طبق احادیث عاقل کسی است که زمانه خود را به خوبی بشناسد و وظیفه خود را بر اساس آن شناخت تنظیم نماید؛ لذا شناخت زمان به عبارتی شناخت حوادث است.

این مرجع تقلید شیعیان اظهارداشتند: انقلاب به وقوع پیوست و تحولی در کل جهان و فرهنگ ها ایجاد کرد و یکی از مراکز مهم در نظام و انقلاب حوزه و دانشگاه است.

حضرت آیت الله نوری همدانی افزودند: تاریخ تمدن اسلامی را حوزه های  علمیه،‌ امروز باید برای کل دنیا تبیین کنند؛ چون در کشور هایی مانند کشور ما که در سیطره استکبار بوده این گونه تصور می شود که پدید آوردنده علوم غرب است.

ایشان با تأکید بر اینکه  باید ثابت کرد علوم از اسلام سرچشمه گرفته است، تصریح کردند: یکی از شواهد این موضوع عربی بودن اصطلاحات علمی است که نشان می دهد پدید آورنده علوم، مسلمانان بودند که با استفاده از اسلام و قرآن آن ها را بوجود آوردند.

این مرجع تقلید با بیان اینکه دشمن تلاش کرده تا جامعه ما را از اسلام دور کند، گفتند: آنچه بر مسلمانان گذشته است از معارف و علوم، جریان غم انگیزی است که باید روشن شود و برای دنیا ثابت گردد، تمام علوم ساخته و پرداخته اسلام و علمای آن است.

معظم له عنوان کردند: سه عنصر در دانشگاه مهم است از جمله علوم و معارف که تدریس می شود، باید این ها اسلامی باشند نه غربی؛ حوزه و دانشگاه را دشمن می خواهد از هم جدا کند، لذا باید ارتباط این دو نهاد با هم بیشتر شود.

حضرت آیت الله نوری همدانی با بیان اینکه باید بر درس ها نظارت داشته باشید تا اسلامی باشند، افزودند: نباید در دانشگاه اساتیدی حضور داشته باشند و تدریس کنند که انقلابی نیستند؛ برخی مواقع شنیده می شود اساتیدی در دانشگاه ها هستند که کلماتی بر خلاف توحید و امامت می زنند.

ایشان  اساتید را از عنصر مهم  دانشگاه دانستند و ادامه دادند: رویه و اخلاق استاد در شاگرد بسیار مؤثراست و از این جهت باید دانشگاه و اساتید آن توأم با اخلاق باشند.

این مرجع تقلید گفتند: دانشجو عنصر دیگری است که باید مورد توجه قرار بگیرد و باید با آن ها ارتباط زیاد تری برقرار شود.

منبع: خبرگزاری حوزه

انتهای پیام/

ادامه مطلب