شاهرود علما

وی افزود: واقعه مهم در روز اول ماه صفر، ورود سر مبارک امام حسین(ع) و کاروان اسراء به شام است. یزید در سراسر بلاد خود ورود اسراء و شورشیان حکومت را اعلام کرده و شهر را با صدور دستوراتی برای برپایی جشنی بزرگ آماده کرده بود و حتی این روز را به یمن ورود و به شکرانه شکست دشمنانش که به تعبیر خودشان به خواست خدا اتفاق افتاده بود و خداوند چنین مقدر کرده بود که دشمنانش شکست خورده و خار گردند، عید نامید.

امام سجاد حلقه تزویر و نقشه‌های یزید را خنثی کرد

استاد برجسته حوزه علمیه قم در ادامه ابراز داشت: شامیان نیز سنگ تمام گذاشتند و در تأسف ‌برانگیزترین شکل ممکن از خاندان پیامبر اکرم(ص) استقبال کردند و چه صحنه‌های جانسوزی که اتفاق نیفتاد تا جایی که امام سجاد(ع) سخت‌ترین و تلخ‌ترین خاطرات خود را مربوط به شام و زمان اسارت می‌دانند.

وی با اشاره به خطبه حضرت زینب(س) بیان داشت: خطبه حضرت زینب(س) در کاخ یزید از مهمترین پیام‌های واقعه کربلا بود که به بهترین نحو و با فصاحت و بلاغتی که از پدرش امام علی(ع) به ارث برده بود، به معرض نمایش درآمد. خطبه غرّای امام سجاد(ع) و ویران شدن حلقه تزویری که یزید در کاخ خود فراهم کرده بود تمام نقشه او را خنثی کرد و یزید با دست خود شرایطی را که برای رسوایی و اهانت به اسراء و خاندان پیامبر(ص) فراهم کرده بود به مجلس شکست خود مبدل ساخت.

خطبه‌های اهل بیت، سبب تکمیل نهضت عاشورا و شهادت با نهضت تبلیغ و اسارت شد

آیت الله شاهرود علما اظهار داشت: ایراد خطبه‌های متعدد در کوفه و به‌خصوص در جلسات یزید که با حضور سران و بزرگان بر پا می‌شد به بهترین شکل اسراء را معرفی کرد و پیام عاشورا را به گوش همه رساند و نهضت عاشورا و شهادت با نهضت تبلیغ  و اسارت تکمیل شد. نقش حضرت زینب(س) و امام سجاد(ع) در انتقال فلسفه واقعه عاشورا و علت قیام و رساندن پیام امام حسین(ع) بسیار مهم بوده و کمتر از وقایع خود روز عاشورا و مصائب امام حسین(ع) نیست.

وی تصریح کرد: یزید که خرابه‌ای را برای اسکان اسراء اختصاص داده بود و در نهایت بی حرمتی با آنها رفتار می‌کرد در اثر روشن گری‌های امام سجاد(ع) و حضرت زینب(س) و از بیم شورش مردم و اعتراض کسانی که تازه جایگاه اسراء را شناخته بودند، ناچار شد وسیله بازگشت این کاروان به مدینه را فراهم کند.

اسناد قطعی و معتبر تاریخی بر مسلم بودن وجود مبارک حضرت رقیه

استاد برجسته حوزه علمیه قم در ادامه ابراز داشت: از تلخ‌ترین وقایع در خرابه شام داستان جان دادن دختر سه ساله امام حسین(ع) است؛ نقل است که وقتی صدای گریه و بی تابی‌های این دختر مظلوم در طلب پدر بزرگوارش به گوش یزید رسید دستور داد سر پدر را برایش ببرند و این کودک از غم و اندوه نتوانست این وصال جانکاه و غم‌انگیز با پدر را پس از تحمل سختی‌های اسارت و ضعف و ناتوانی تحمل کند و پس از این که با او درد دل بسیار کرد جان به جان‌آفرین تسلیم کرد.

وی تأکید کرد: در میان شبهه‌هایی که بر وجود مقدس این بزرگوار وارد شده است اسناد قطعی و معتبر تاریخی در مسلم بودن وجود مبارک ایشان موجود است که شک‌ها را برطرف می‌کند. منابع قدیمی چون «لباب الالباب» ابن فندق و «کامل بهایی» طبری به نقل از کتب قدیمی‌تر این مطلب را ذکر کرده و ایشان را دختر چهارم امام حسین(ع) معرفی می‌کند.

آیت الله شاهرود علما افزود: داستان شهادت این طفل سه ساله در بسیاری از کتب معتبر چون «روضه الشهداء»، «کنز الغرائب»، «المنتخب» و … آمده است. بزرگان علم انساب وجود نازنین ایشان را تأیید کرده‌اند و معجزات مربوط به قبر ایشان در کتب  معتبری از جمله «نور الإبصار شبلنجی» به‌طور مفصل بیان شده است.

وی در پایان خاطرنشان کرد: روایت است امام حسین (ع) در روز عاشورا قبل از رفتن به میدان نبرد دختران خود زینب، ام‌کلثوم، سکینه و رقیه را فراخواند و آنها را تسلی داد. حکایت‌های توسل علما و بزرگان در طول تاریخ به وجود نازنین این طفل سه ساله و گره‌گشایی ایشان در امورات سخت بسیار شنیدنی است.

انتهای پیام/