شاهرود علما

قطره ای از دریا

قانون، براى همه یکسان است. اگر بر فرض پیامبر نیز تابع هوا و هوس شود، گرفتار کیفر خواهد شد.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی آیت الله سید مختار شاهرود علما، استاد محسن قرائتی در ادامه سلسله شاهرود علما تفسیری خود با موضوع تفسیر قطره ای به بیان آموزه های آیه ۱۴۵ سوره بقره پرداخته است.

آیه:                 

وَ لَئِنْ أَتَیْتَ الَّذِینَ أُوتُواْ الْکِتَبَ بِکُلِّ ءَایَهٍ مَّا تَبِعُواْ قِبْلَتَکَ وَمَآ أَنْتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ وَمَا بَعْضُهُمْ بِتَابِعٍ قِبْلَهَ بَعْضٍ وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَآءَهُمْ مِّنْ بَعْدِ مَا جَآءَکَ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّکَ إِذاً لَمِنَ الظَّلِمِینَ‏

ترجمه:            

و (اى پیامبر!) اگر هرگونه آیه، (نشانه و دلیلى) براى (این گروه از) اهل کتاب بیاورى، از قبله‏ى تو پیروى نخواهند کرد، و تو نیز پیرو قبله آنان نیستى، (همانگونه که) بعضى از آنها نیز پیرو قبله دیگرى نیست. وهمانا اگر از هوسهاى آنان پیروى کنى، پس از آنکه علم (وحى) به تو رسیده است، بى‏شکّ در این صورت از ستمگران خواهى بود.

* نکته ها                     

این آیه، از عناد و لجاجت اهل کتاب پرده برداشته و سوگند یاد مى‏کند که هرچه هم آیه و دلیل براى آنان بیاید، آنها از اسلام و قبله‏ى آن پیروى نخواهند کرد؛ چون حقیقت را فهمیده‏اند، ولى آگاهانه از پذیرش آن سر باز مى‏زنند.

تهدید و هشدارهاى قرآن نسبت به پیامبر، به منظور جلوگیرى از بروز و رشد غلّوگرایى و نسبت نارواى خدایى به اولیاست. آنگونه که در ادیان دیگر، مردم به غلّو، عیسى علیه السلام را فرزند خدا و فرشتگان را دختران خدا مى‏دانستند.

* پیام ها                      

۱- لجاجت و تعصّب، مانع تفکّر، استدلال و حقّ‏بینى است. آنان نه تنها نسبت به اسلام تعصّب مى‏ورزند، در میان خودشان نیز عناد و لجاجت دارند. «ماتبعوا قبلتک… ومابعضهم بتابع قبله بعض»

۲- در برابر هیاهو و غوغاى مخالفان نباید تسلیم شد و براى مأیوس کردن دشمنان، قاطعیّت لازم است. «وما انت بتابع»

۳- یهود و نصارى هر یک داراى قبله‏ى ویژه‏اى بودند. «و ما بعضهم بتابع قبله بعض»

۴- انحراف دانشمندان، بسیار خطرناک است. «…من بعد ماجاءک من العلم»

۵ – علم، به تنهایى براى هدایت یافتن کافى نیست، روحیّه‏ى حقّ پذیرى لازم است. یهود صاحب کتاب بودند، ولى با وجود تعصّب نابجا، این علم چاره‏ساز نشد. «اهوائهم من بعد ماجاءک من العلم»

۶- پیامبر، حقّ تغییر قانون الهى را بر اساس تمایلات مردم ندارد. «اهوائهم من بعد ماجاءک من العلم»

۷- آئین اسلام از سرچشمه‏ى علم واقعى است. «جاءک من العلم»

۸ – قوانینى شایسته پذیرش و پیروى هستند که از هواهاى نفسانى پیراسته و بر پایه‏ى علم بنا شده باشند. «لئن اتّبعت اهوائهم من بعد ماجاءک من العلم»

۹- قانون، براى همه یکسان است. اگر بر فرض پیامبر نیز تابع هوا و هوس شود، گرفتار کیفر خواهد شد. «انّک اذاً»

۱۰- با وجود قانون الهى، پیروى از خواسته‏هاى مردم ظلم است. «اذاً من الظالمین»

منبع: خبرگزاری حوزه

انتهای پیام/