شاهرود علما

آیت الله العظمی سبحانی

حضرت آیت الله سبحانی در خصوص فضایل حضرت خدیجه(س) بیان کردند: این چنین زن باوفایی در تاریخ عرب و عجم وجود ندارد؛ ایشان سرشار از عشق و علاقه است و به همین دلیل پیامبر نیز عشقی وافر به ایشان داشتند و وابستگان به ایشان را نیز عزیز می شمارد.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی آیت الله سید مختار شاهرود علما، حضرت آیت‎الله سبحانی ظهر امروز ۵ خردادماه در مراسم درس تفسیر سوره برائت در مجتمع عالی فقه با اشاره به جایگاه حضرت خدیجه کبری(ص)، گفتند: حضرت خدیجه باوفاترین زنی است که بتوان در تاریخ مثال زد؛ ایشان از خانواده های سرشناس قریش بود و دارای ثروت سرشار بود و پیشنهاد ازدواج به پیامبر(ص) رانیز خودش مطرح کرد؛ایشان همه ثروت را در راه دین نبی مکرم اسلام نهاد و سه سال نیز در شعب زندگی کردند.

معظم له بیان کردند: این چنین زن باوفایی در تاریخ عرب و عجم وجود ندارد؛ ایشان سرشار از عشق و علاقه است و به همین دلیل، پیامبر(ص) نیز عشقی وافر به ایشان داشتند و وابستگان به ایشان را نیز عزیز می شمردند.

ایشان اظهارکردند: قرآن کریم همسر فرعون و حضرت مریم را به عنوان زنان نمونه یاد کرده؛ فمنیسیمی که در این کشور راه افتاده اگر الگو می خواهند، باید به سراغ همین الگوها بروند؛ الگویی که در اسلام است، حضرت خدیجه و حضرت زهرا(س) هستند و اگر دنبال الگویی هم هستیم باید همین بزرگان را الگو قراردهیم.

معظم له بااشاره به ویژگی خاص آیه ۱۴ سوره برائت گفتند: خداوند در این آیه بیان می دارد که « قَاتِلُوهُمْ یُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَیْدِیکُمْ وَیُخْزِهِمْ وَیَنْصُرْکُمْ عَلَیْهِمْ وَیَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنِینَ» یعنی خداوند به دست شما مومنین کافران را عذاب می کند.

ایشان افزودند: در این آیه فخر رازی تفسیری بیان کرده که کاملا جبرگرایانه است؛ این تفسیر به حدی جبری است که خود جبری ها هم به آن نقد دارند؛ وی بیان می کند اگر کسی را کشتید، خداوند به دست شما او را کشته است؛ این نظرات به حدی افراطی است که حتی جبرگرایان نیز به این نظر نقد دارند.

معظم له با ذکر این مطلب که فخر رازی در این آیه به جبری گری پرداخته، اظهار کردند: وی در این آیه کلمه «بایدیکم» را به مفهوم مجرا گرفته، در حالی که اگر این مساله را بپذیریم، رتبه و درجه بشر به پست ترین و کم ترین درجات خواهد رسید.

ایشان گفتند: انسان در این آیه به مفهوم  آمر در نظر گرفته است و به همین دلیل است که یکی از سران معتزلی در این خصوص به جبری ها حمله می کند و بیان می کند که اگر کافری مومنی را کشت، پس می توانیم بگوییم که خداوند یک مومن را به دست کافر کشت؛ بنابراین این آیه به جمع بین امر بین الامرین اشاره دارد و مفهوم جبرگرایی در نظر نیست.

وی گفت: در آیه  ۱۵ بیان شده توبه یک فعل مستقل است؛ خداوند بیان می کند که اگر من مظهر قهرم، مظهر رحمت هم هستم؛ در آیه بیان می شود که اگر با مشرکان قتال کنید، پنج نعمت به شما می بخشم، ولی اگر توبه کردند، خداوند نیز رحمت خود را بر وی ارزانی می دارد.

استاد حوزه تصریح کرد: آیه ۱۶ آخرین آیه ای است که ظاهرا توسط امام علی(ع) حمل شد و ایشان نیز این آیات را به مردم ارایه کردند؛ منافقان همیشه داعیه مسلمانی داشتند، ولی در زمان جنگ شانه خالی می کردند؛ خداوند در این آیه بیان می کند که امتحانات انجام می شود و صف ها از هم جدا می شوند.

منبع: خبرگزاری حوزه

انتهای پیام/